Geachte dokter Iprenburg,
Al 8 jaar heb ik problemen met mijn rug en been.
(Voor de exacte data moet ik door mijn agenda's spitten, dus doe het eerst maar even zo) Het begon met pijn in de rug en uitstraling naar mijn re been. Het lopen ging steeds moeizamer en na 3 maanden ben ik doorverwezen naar een neuroloog. Verschillende testen gedaan en een week later in de MRI. Uitslag: geen hernia. werken was niet meer mogelijk en ik kwam in de WAO terecht. Fysio in het ziekenhuis gehad. Geen verbetering opgetreden. Nog in het revalidatietraject van Het ziekenhuis terechtgekomen, maar ook dan geen verbetering. Ik sleep steeds meer met mijn been en kom in een rolstoel terecht. Heel veel pijnstillers en pijnpoli, antidepressiva om een beetje te kunnen slapen. Om een Second opinion gevraagd en naar dan hoopvol naar het AMC. Daar zat de Neuroloog met al de papieren en MRI uit Haarlem en zei: "ook ik zie op de scan geen Hernia". Naar Heliomare voor revalidatie, en daar heb ik leren lopen met krukken. Maar nog steeds een sleepbeen. Na 9 maanden komen we niet meer verder en stopt de behandeling daar.
Nog steeds aan de pijnstillers en in 2009 krijg ik in mijn re hand een dood gevoel. Het optillen van de arm gaat steeds moeizamer. Na herhaaldelijk huisartsen bezoek ben ik naar de orthopeet gegaan. Foto's gemaakt, niets te zien. Drie cortosteroïde injecties verder, "krijg ik het voordeel van de twijfel" en maakt hij een nucleare scan. Daarna volgt (ben ik toch niet gek) een operatie aan de schouder. Mijn arm is een stuk beter geworden maar helemaal goed is het niet. Verder loop ik wel door huis, op straat loop ik kleine stukjes met krukken, maar ddor mijn arm is dat ook niet prettig. Ik heb constant pijn, (Ook heb doorlopend last van obstipatie) en denk steeds vaker na over de toekomst. Ik ben nu 52 jaar en heb nog de kracht om mezelf zo voor te bewegen, maar hoe is dat over een paar jaar? Zit ik dan weer in die rolstoel? Ik weet het soms gewoon niet meer? Onmacht!
Kunt u mij verder helpen?
Met vriendelijke groet, M.Ples
